Free Web Site - Free Web Space and Site Hosting - Web Hosting - Internet Store and Ecommerce Solution Provider - High Speed Internet
Search the Web

                      

 

 

 

 

BAB II

 

 

 

KAJIAN LITERATUR

 

 

 

2.1              Pendahuluan

 

Bab ini  bermula dengan penerangan ringkas tentang latar belakang BSKL, indeks bursa saham Malaysia dan Indeks Komposit BSKL. Seterusnya, bab ini akan menerangkan faktor-faktor yang mempengaruhi pasaran saham. Ini termasuk faktor ekonomi dalam konteks permintaan dan penawaran yang digunakan untuk menerangkan pergerakan harga saham dalam kajian ini. Bagi faktor ekonomi pula, ia terbahagi kepada permintaan dan penawaran, kadar faedah, pertumbuhan syarikat dan industri, pasaran asing, prestasi syarikat dan isu politik. Selain itu, teori konvensional dan teori keyakinan harga saham juga digunakan untuk menerangkan tentang pergerakan harga saham. Pada bahagian akhir bab ini pula, kajian-kajian lepas khususnya tentang pergerakan indeks akan dikemukakan. Akhir sekali, berdasarkan perbincangan yang dilakukan kesimpulan akan dikemukakan.

 

 

 

2.2              Bursa Saham Kuala Lumpur (BSKL/KLSE)

 

BSKL merupakan sebuah pasaran sekunder yang bertanggungjawab mengendalikan urusniaga saham di Malaysia. Ia bermula pada akhir tahun 1930-an apabila Persatuan Broker Saham Malaya ditubuhkan secara rasmi. BSKL Bhd telah diperbadankan pada tahun 1973 merupakan sebuah badan sukarela, terurus sendiri dan bebas daripada sebarang pertalian atau kepentingan dengan mana-mana institusi sama ada institusi kewangan atau tidak. Broker saham bergabung bersama-sama untuk mengekalkan sebuah pasaran yang bebas dan terbuka. Perjalanan BSKL dikendalikan oleh sebuah jawatankuasa yang mengandungi tujuh orang ahli yang terdiri daripada broker-broker saham dan seorang wakil daripada Kementerian Kewangan. Terdapat tiga kumpulan yang menjadi ahli berdaftar dengan BSKL iaitu broker, remiser dan wakil peniaga. Mereka mempunyai lesen yang sah untuk melaksanakan setiap urusniaga saham mewakili pelanggan masing-masing (http://www.klse.com.my).

 

Syarikat-syarikat yang disenaraikan di Papan Utama atau Papan Kedua BSKL  dikategorikan kepada beberapa sektor yang mewakili perniagaan utama syarikat-syarikat tersebut. Penyenaraian syarikat di Papan Utama atau Papan Kedua adalah berasaskan peraturan penyenaraian bagi papan tersebut. BSKL mempunyai indeks bagi setiap sektor utama dagangan dan indeks yang paling utama ialah Indeks Komposit BSKL. Terdapat 13 indeks yang dikira oleh BSKL. BSKL mengira indeks-indeksnya setiap minit secara elektronik dan indeks-indeks ini disalurkan secara langsung kepada syarikat-syarikat broker saham dan lain-lain pelanggan yang melanggan maklumat pasaran tepat masa (real time). BSKL memberi manfaat kepada ekonomi negara, syarikat awam dan juga masyarakat pelabur. Bagi memastikan pergerakan BSKL lancar dan terkawal, ia mempunyai hubungan dengan Kementerian Kewangan serta Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Perindustrian (Buku Maklumat BSKL, Ogos 2000).

 

 

 

2.3       Indeks Komposit BSKL

 

Indeks-indeks pasaran saham digunakan sebagai petunjuk prestasi pasaran saham secara keseluruhan. Indeks Komposit BSKL secara umumnya telah diiktiraf sebagai petunjuk utama pasaran saham di Malaysia. Indeks ini diperkenalkan pada tahun 1986 setelah dikenal pasti betapa pentingnya untuk mempunyai satu indeks pasaran yang dapat memberi petunjuk yang tepat tentang prestasi pasaran saham dan ekonomi Malaysia. Pengiraan Indeks Komposit BSKL hanya dilakukan setelah proses pemilihan yang teliti dilakukan ke atas syarikat-syarikat komponen yang dimasukkan ke dalam indeks tersebut. Pada tahun 1995, bilangan komponen syarikat telah bertambah kepada 100 komponen. Antara syarikat yang tersenarai di dalam Indeks Komposit BSKL ialah Genting Bhd., YTL Corp. Bhd., Malayan Banking Bhd. dan Nestle (M) Bhd. Berikut adalah cara pengiraan indeks komposit BSKL (http://www.klse.com.my).

 

Base year                    : 1977

Calculation mode        : Weighted by market capitalisation

Index                           = Current aggregate Market Value x 100

                                                     Base Aggregate Market Value

 

 

 

2.4              Indeks Bursa Saham Malaysia

 

Indeks pasaran diperlukan untuk mengukur perubahan harga saham bagi semua syarikat yang tersenarai di dalam pasaran dari masa ke masa. Indeks saham yang direka dengan baik atau sempurna akan menunjukkan perubahan harga yang tidak bias dalam tempoh yang tertentu. Bagi mencapai objektif ini, indeks saham haruslah merekod perubahan bagi beberapa syarikat yang mewakili syarikat-syarikat yang tersenarai di samping sepuluh sektor lain di pasaran.

 

Sejak tahun 1986, indeks saham yang paling kerap digunakan untuk mengukur prestasi keseluruhan pasaran ialah KLSE Industrial Index, The New Straits Times Industrial Index dan The OCBC Composite Index. Pertumbuhan ekonomi Malaysia dan syarikat-syarikat yang tersenarai di pasaran yang pesat telah menyebabkan indeks-indeks tersebut tidak sesuai digunakan sebagai pengukur pasaran. Indeks-indeks tersebut tidak direka untuk menyerap dan menggambarkan perubahan yang berlaku dengan pantas. Bagi menyelesaikan masalah tersebut, Indeks Komposit BSKL yang berdasarkan 67 saham telah direka bagi menggambarkan perubahan di dalam ekonomi (Mohamed Ariff, et.al, 1998).

 

Indeks Papan Kedua telah dilancarkan pada 2 Januari 1989. Indeks ini dikira dengan kaedah nilai berwajaran. Wajaran yang digunakan ialah jumlah saham biasa berbaki dengan jumlah saham di pasaran. Ini menyebabkan indeks tersebut dapat menggambarkan perubahan nilai yang sebenar di pasaran. Indeks papan kedua dikira menggunakan rumus di bawah:

 

            Indeks 1 = ( AMV1 / AMV0 ) * 100

 

dengan,

            AMV1 = ∑ P1 , Q1 ialah nilai pemberat pasaran agregat semasa, dan

            AMV0 = ∑ P0 , Q0 ialah nilai asas pasaran agregat.

 

            Kemasukan syarikat baru dalam senarai dan penyingkiran syarikat dari senarai akan menyebabkan nilai asas indeks dikira semula. Di samping itu, perubahan dalam modal akibat daripada bonus dan terbitan hak juga boleh menyebabkan nilai indeks dikira semula (Mohamed Ariff, et.al, 1998).

 

            Sejak 18 April 1995, semua 13 indeks di BSKL dikira secara berterusan berbanding setiap 15 minit sebelumnya. Komponen Indeks Komposit BSKL telah bertambah dari 86 kepada 100 sebelum dagangan indeks hadapan Indeks Komposit BSKL diperkenalkan pada Disember 1995. Pada tahun 1977, BSKL hanya mempunyai satu papan dengan 264 syarikat yang disenaraikan. Komponen bagi Indeks Komposit BSKL dipilih berdasarkan 5% daripada syarikat yang terbesar, 5% daripada syarikat terkecil dan 10% daripada 2 kumpulan syarikat pertengahan (Mohamed Ariff, et.al, 1998).

 

            Indeks komposit yang baru membenarkan keluar masuk syarikat daripada senarai tersebut sekiranya difikirkan perlu oleh bursa. Penyusunan semula Indeks Komposit BSKL dibuat pada tahun 1995 dengan mengeluarkan 15 komponen daripada 86 komponen asal dan menambah lagi jumlah komponen sehingga membentuk 100 komponen saham (Mohamed Ariff, et.al, 1998).

 

            Di samping itu, terdapat juga indeks yang direka oleh sektor swasta yang diikuti oleh para pelabur. Satu daripadanya ialah Morgan Stanley Malaysia Index yang berdasarkan beberapa saham komposit daripada semua sektor. Business Times Group, sebuah syarikat penerbitan akhbar telah menerbitkan BT Ordinaries, BT Industrial dan BT Composite Indices. Namun tiada maklumat tentang komponen saham, tahun asas dan sistem wajaran yang digunakan dalam indeks berkenaan. The New Straits Times, satu lagi syarikat penerbitan akhbar telah menerbitkan NST Industrial Index yang merupakan indeks harga berwajaran yang diikuti oleh masyarakat tempatan (Mohamed Ariff, et.al, 1998).

 

 

 

2.5              Faktor-faktor yang Mempengaruhi Pasaran Saham

 

Adalah sukar untuk menentukan faktor yang mempengaruhi turun naik pasaran saham. Walau bagaimanapun, G. Sivalingam (1993) menerangkan faktor yang mempengaruhi turun naik pasaran saham:

 

One school of thought believes that the price of a stock depends on what the next  person in the market is willing to pay for it.

 

Berdasarkan kepada pernyataan ini, tiada nilai intrinsik untuk saham. Nilai saham adalah bergantung kepada psikologi sekumpulan pelabur. Sekumpulan pelabur tersebut berkelakuan seperti perompak dan berupaya membina castles in the air apabila harga saham meningkat. Pelabur yang tidak rasional akan  membeli saham apabila mereka optimistik dan cenderung untuk menjual saham apabila mereka pesimistik (G. Sivalingam, 1993).

 

            Penganalisis keluk yang bersetuju dengan perspektif castles in the air berpendapat, kelakuan harga saham yang lepas mengandungi maklumat berguna di mana ia dapat digunakan untuk meramal harga saham akan datang. Akan tetapi, penganalisis berasaskan prestasi firma tidak bersetuju dengan pendapat castles in the air. Mereka berpendapat harga saham berubah bergantung kepada keuntungan dan dividen firma pada masa hadapan serta kadar faedah pasaran. Ahli ekonomi neoklasik juga tidak setuju dengan pendapat castle in the air  dan berpendapat harga saham lepas telah pun digambarkan oleh harga saham kini. Oleh itu, pelabur tidak boleh menggunakan maklumat harga saham lepas untuk meramal harga saham kini atau masa depan (G. Sivalingam, 1993).

 

            Terdapat percanggahan pendapat tentang bagaimana dan mengapa harga saham boleh mengalami turun naik. Walau bagaimanapun, semua pendapat ini akan disimpulkan dengan kuasa pasaran membeli dan menjual. Ahli ekonomi klasik berpendapat bahawa pasaran adalah sempurna di mana pasaran terdapat banyak pembeli dan penjual dan pasaran tersebut tidak dapat didominasi oleh suatu pihak tertentu. Maklumat dalam pasaran sempurna juga senang didapati oleh semua pihak dan pasaran cenderung kembali kepada keseimbangan. Manakala ahli ekonomi moden mengkritik pandangan ini dan berpendapat dalam realiti, pasaran adalah tidak sempurna. Ini kerana maklumat dalam pasaran boleh didominasi oleh pihak tertentu dan pasaran adalah sensitif kepada isu semasa. Ini boleh dibuktikan dengan terdapatnya harga saham yang terlebih nilai atau terkurang nilai dari sudut pengukuran penganalisis berasaskan prestasi firma. Walau bagaimanapun, aplikasi ekonomi dalam konteks permintaan dan penawaran digunakan untuk menerangkan pergerakan harga saham dalam kajian ini. Teori konvensional dan teori keyakinan harga saham juga diaplikasikan untuk menerangkan pergerakan harga saham.

 

 

 

2.5.1    Permintaan dan Penawaran

 

Teori permintaan dan penawaran selalunya digunakan untuk menerangkan pergerakan harga saham. Terdapat beberapa andaian dibuat, antaranya pasaran saham adalah pasaran sempurna di mana terdapat banyak pembeli dan penjual serta tidak dapat didominasi oleh sesuatu pihak. Teori permintaan menyatakan bahawa permintaan tinggi apabila harga rendah dan sebaliknya manakala teori penawaran pula menyatakan penawaran tinggi apabila harga tinggi dan sebaliknya (Pindyck, Rubinfeld, Daniel, 1998). Titik persilangan antara  penawaran dan permintaan adalah keseimbangan pasaran di mana harga jualan sama dengan harga belian dalam kuantiti yang sama. Dalam pasaran saham, permintaan saham yang tinggi akan meninggikan harga saham dan sebaliknya. Manakala penawaran saham yang tinggi akan merendahkan harga saham dan sebaliknya. Harga saham di mana pembeli rela untuk membayar dan penjual rela untuk menjual dalam kuantiti yang sama dikatakan keseimbangan. Akan tetapi, keseimbangan pasaran saham sentiasa berubah-ubah kerana saham lebih giat diniagakan dan pandangan terhadap fair price saham berbeza-beza mengikut analisis masing-masing. Ini boleh dibuktikan dengan pandangan penganalisis berasaskan prestasi firma yang lebih melihat kepada dividen dan keuntungan firma manakala penganalisis keluk pula meramal saham menggunakan harga saham yang lepas. Oleh itu, persepsi pelabur yang berbeza akan menyebabkan keseimbangan harga saham sentiasa berubah. Walau bagaimanapun, asas pergerakan saham adalah bergantung kepada permintaan dan penawaran saham. Permintaan dan penawaran saham pula akan dipengaruhi oleh faktor-faktor lain seperti kadar faedah, pendapatan per syer, pertumbuhan industri dan prestasi firma, isu semasa dan pasaran asing.

 

 

 

2.5.1.1 Faktor Kadar Faedah

 

Perubahan dalam kadar faedah mempunyai pengaruh yang mendalam terhadap harga saham. Ini disebabkan kadar faedah biasanya meninggalkan kesan yang tertentu melalui pengaruhnya terhadap pulangan dan dividen firma, jumlah dagangan margin (volume of margin trading) dan pasaran bon. Perubahan kadar faedah mempengaruhi pulangan firma kerana faedah merupakan sebahagian daripada kos, iaitu pinjaman yang dilakukan oleh firma semasa menjalankan perniagaan. Semakin besar sesuatu modal pelaburan bagi sesebuah firma, semakin besar nisbah hutang-ekuitinya. Firma biasanya menggunakan pinjaman untuk membiayai perbelanjaan modalnya yang besar. Di samping itu, firma juga dikehendaki membayar faedah terhadap pinjamannya (G. Sivalingam, 1993).

 

Sekiranya kadar faedah meningkat maka kadar pulangan akan merosot dan dividen yang dipengaruhi oleh faktor kadar pulangan firma juga akan berkurangan. Oleh itu, permintaan terhadap saham firma itu juga akan berkurangan memandangkan dividen yang kurang yang tidak menguntungkan pemegang saham. Permintaan saham firma yang kurang juga akan mengakibatkan penurunan harga saham, seperti mana yang dijelaskan melalui teori permintaan. Secara umumnya, peningkatan dalam kadar faedah akan menyebabkan penurunan harga saham (G. Sivalingam, 1993).

 

            Selain itu, kadar faedah juga memberi kesan kepada harga saham melalui pengaruhnya terhadap perniagaan margin. Sekiranya kadar faedah meningkat, mereka yang meminjam wang daripada bank untuk membeli saham akan menahan diri untuk meminjam wang lagi. Ini disebabkan oleh kos faedahnya akan melebihi pulangan yang diterima daripada pembelian saham. Tambahan pula mereka akan menjual saham untuk membiayai pinjaman mereka untuk mengelak daripada kos faedah melebihi pulangan saham. Jika bahagian besar pelaburan dalam pasaran saham merupakan perniagaan margin, maka harga saham akan jatuh akibat peningkatan dalam kadar faedah (G. Sivalingam, 1993).

 

            Kadar faedah meninggalkan kesan yang tertentu kepada harga saham melalui pasaran bon. Bagi kebanyakan pelabur, bon dan saham adalah saling berganti. Sekiranya saham menjanjikan kadar pulangan yang lebih tinggi, maka aliran modal akan memasuki pasaran saham. Begitu juga  bagi pasaran bon. Secara umumnya, pulangan ke atas bon adalah bebas risiko kerana kadar faedah bon telah pun ditetapkan. Jika kadar faedah meningkat, maka pulangan ke atas bon baru juga akan meningkat. Sebaliknya, peningkatan kadar faedah akan membawa kepada penurunan harga saham. Jika pulangan saham kurang daripada pulangan bon, maka pelabur akan mengalirkan wangnya daripada pasaran saham kepada pasaran bon (G. Sivalingam, 1993).

 

            Secara keseluruhannya, seperti mana yang dijelaskan melalui teori permintaan, peningkatan kadar faedah akan menyebabkan permintaan saham firma menjadi berkurangan dan ini akan mengakibatkan kejatuhan harga saham.

 

 

 

2.5.1.2 Pertumbuhan Industri dan Prestasi Firma

 

Persepsi pelabur-pelabur terhadap pertumbuhan industri dan prestasi firma akan mempengaruhi permintaan dan penawaran saham. Pertumbuhan industri yang tinggi akan menyebabkan saham didagangkan pada harga per keuntungan sesaham firma atau nisbah P/E (P/E ratio) yang tinggi kerana dengan pandangan bahawa pertumbuhan industri yang tinggi, keuntungan dan pertumbuhan firma juga tinggi. Pelabur yang memegang saham jenis ini tidak akan menjual manakala ada pelabur yang rela membeli saham jenis ini pada nisbah P/E yang tinggi. Ini boleh dilihat dengan saham teknologi NASDAQ di New York yang didagangkan pada harga per keuntungan sesaham yang sangat tinggi. Pada suatu ketika, saham Microsoft diniagakan pada nisbah P/E melebihi 200. Di BSKL, nisbah P/E untuk saham perladangan adalah lebih rendah secara relatif  berbanding dengan saham kategori kewangan dan teknologi. Secara spesifik, kita boleh membandingkan harga saham Cincinnati Gas & Electric dengan harga saham teknologi American Online. Saham Cincinnati Gas & Electric diniagakan pada nisbah P/E 9.8. Manakala pada masa yang sama American Online diniagakan pada nisbah P/E 98.7 (Matthew, S. dan Steven, L., 1996).  Ini jelas menunjukkan jangkaan pelabur terhadap pertumbuhan industri dan firma akan mempengaruhi permintaan dan penawaran saham.

 

Prestasi firma selalunya dikaitkan dengan keuntungan sesaham (EPS). Pelabur-pelabur lebih gemar melabur pada firma yang mempunyai nilai EPS yang tinggi. Sekiranya firma A mempunyai nilai EPS yang rendah daripada firma B yang mempunyai nilai EPS yang tinggi maka pelabur akan memilih firma B. Ini kerana daripada nilai EPS, pelabur yakin bahawa firma yang mempunyai nilai EPS yang tinggi mempunyai prospek yang lebih cerah. Pelabur menganggap firma dengan nilai EPS tinggi akan memberi pulangan yang tinggi terhadap saham mereka. Para pelabur menjangkakan firma yang mempunyai nilai EPS tinggi berupaya membuat pelaburan semula dan ini akan membawa kepada kadar pertumbuhan firma yang tinggi. Keuntungan firma juga dijangka semakin meningkat dan ini akan mendorong pelabur-pelabur untuk membeli saham tersebut. Oleh itu, permintaan terhadap saham yang mempunyai nilai EPS dan kadar pertumbuhan yang tinggi akan meningkat. Keadaan sebalik berlaku terhadap saham yang mempunyai nilai EPS dan kadar pertumbuhan yang rendah.

 

 

 

2.5.1.3 Pasaran Asing

 

Indeks pasaran saham asing sentiasa menjadi sentimen kepada pasaran saham BSKL. Laporan tahunan Bank Negara Malaysia 1998 telah mencatatkan Indeks Komposit BSKL jatuh 13.3% kepada 262.70 mata pada 1 September 1998 akibat daripada kejatuhan Dow Jones Industrial Average pada 31 Ogos sebanyak 512 mata. Pada akhir tahun 1998, Indeks Komposit BSKL telah merekodkan kerugian sebanyak 1.4% atau 8.31 mata  kepada 586.13 mata berbanding dengan akhir tahun 1997. Pada tempoh perbandingan yang sama, pasaran asing lain juga mengalami kerugian seperti Taiwan Weighted Index (-21.6%), Tokyo Nikkei-225 Index (-9.3%), Singapore ST Index (-9%), Hong Kong Hang Seng Index (6.3%) dan Thailand SET Index (-4.5%). Walaupun Hong Kong Hang Seng Index meningkat 6.3%, indeks saham negara lain bergerak dalam arah yang sama dengan Indeks Komposit BSKL. Ini terbukti bahawa para pelabur mengambil kira prestasi pasaran asing sebelum membuat keputusan untuk melabur. Persepsi pelabur yang melihat pergerakan pasaran saham asing sebelum membuat keputusan untuk melabur memberi kesan terhadap pasaran saham BSKL dengan mempengaruhi permintaan dan penawaran saham di BSKL.

 

 

 

2.5.1.4 Isu Politik

 

            Political fundamental adalah satu bidang kuasa kerajaan dan politik yang boleh mempengaruhi harga saham. Kadang-kala, kerajaan akan mengambil tindakan untuk mengetatkan undang-undang serta meningkatkan kuasa pengawalan ke atas industri dan melonggarkan undang-undang untuk yang lain. Kedua-dua keputusan kerajaan ini akan mempengaruhi keuntungan syarikat dan industri. Walau bagaimanapun, tiada bukti yang menunjukkan sama ada mengetatkan  atau melonggarkan undang-undang akan membawa kesan yang positif atau negatif. Ini mungkin kerana sesetengah undang-undang membebankan tetapi mungkin pemansuhan sesetengah undang-undang akan menyebabkan persaingan sengit di antara peniaga-peniaga dalam pasaran (Richard, Edward, Ted, 1992).

 

Selain daripada itu, perbelanjaan kerajaan  dan kadar cukai juga mempunyai pengaruh yang tidak dapat diukur ke atas perniagaan. Kerajaan merupakan peniaga, majikan, pengguna yang terbesar dalam sesebuah negara. Dengan itu, perbelanjaan negara mempunyai pengaruh yang ketara ke atas untung syarikat dan industri (Richard, Edward, Ted, 1992).

 

            Peperangan pula mempunyai kesan yang tidak langsung ke atas pasaran saham. Peperangan merupakan perkara yang tidak dapat diramal, tetapi ia mempengaruhi pasaran saham secara mendadak. Semasa perang dunia kedua iaitu dari tahun 1939 hingga ke tahun 1945, indeks harga saham mengalami kejatuhan yang teruk. Apabila peperangan berlaku, permintaan terhadap saham menjadi tidak menentu kerana keadaan bergantung kepada persepsi pelabur. Jika pelabur mempunyai persepsi yang optimis terhadap pasaran saham hadapan, maka permintaan saham akan meningkat. Sebaliknya, jika mereka mempunyai persepsi yang pesimis terhadap pasaran saham, maka permintaan saham akan jatuh. Keadaan ini telah menambahkan kemusykilan kepada para pengkaji yang meramal pergerakan harga saham berdasarkan sistem ekonomi yang normal (Richard, Edward, Ted, 1992).

 

 

 

2.5.2    Teori Konvensional Harga Saham

 

Terdapat teori asas, ortodok dan konvensional yang menerangkan mengenai

pergerakan harga saham. Mengikut teori konvensional faktor asas yang mempengaruhi pergerakan harga saham ialah perubahan dalam perolehan syarikat. Segala perubahan yang berlaku terhadap perkara-perkara yang penting akan mempengaruhi perolehan syarikat.

 

            Perolehan secara keseluruhannya merupakan satu faktor penting yang menentukan harga saham. Oleh itu, para pelabur harus memantau segala perkara penting kerana ia akan mempengaruhi keadaan pada masa hadapan. Harga saham merupakan nilai kini bagi dividen di masa hadapan. Dividen hanya boleh diperolehi melalui perolehan syarikat. Perubahan di dalam perolehan syarikat akan merubah kadar dividen dan seterusnya mempengaruhi harga saham.

 

            Sebarang keadaan yang membawa kepada perubahan di dalam perolehan syarikat, industri mahupun ekonomi akan mempengaruhi harga saham. Perubahan harga ini berlaku terlebih dahulu sebelum perubahan sebenar di dalam perolehan dan dividen. Pada asasnya, harga saham akan bergerak sebelum berlakunya perubahan dalam perniagaan dan perolehan.

 

            Teori ini mengatakan bahawa dividen merupakan faktor utama di dalam pergerakan harga saham. Walau bagaimanapun, dividen mestilah selaras dengan perolehan dan perubahan dalam perolehan turut menyebabkan perubahan dalam dividen. Secara kesimpulannya, sebarang keadaan atau situasi yang boleh membawa kepada perubahan di dalam perolehan syarikat, industri atau ekonomi akan mempengaruhi harga saham sebelum perubahan sebenar berlaku dalam perolehan dan dividen (Richard, Edward, Ted, 1992).

 

 

 

2.5.3    Teori Keyakinan (Confidence) Harga Saham

 

Teori keyakinan harga saham ini kurang formal berbanding dengan teori konvensional. Menurut teori ini, faktor asas yang mempengaruhi pergerakan harga saham ialah sejauh mana keyakinan pelabur terhadap harga saham, perolehan dan dividen pada masa hadapan.

 

Teori ini mengatakan sekiranya terdapat beberapa pelabur yang optimistik dengan perkara penting atau prospek sesebuah syarikat, mereka akan membeli saham tersebut. Jika mereka terlalu yakin, mereka akan membeli saham tersebut sehingga harganya mencecah tahap yang tidak wajar mengikut perkiraan yang normal.

 

Walau bagaimanapun, sekiranya mereka pesimis, saham-saham akan dijual hingga ke satu tahap di mana harga-harga saham ini jatuh ke paras yang tidak realistik mengikut piawaian biasa. Teori ini mengatakan bahawa penjual dan pembeli mempunyai tahap keyakinan tertentu daripada terlalu optimis kepada terlalu pesimis yang boleh mempengaruhi pergerakan harga saham (Richard, Edward, Ted, 1992).

 

 

 

 

2.6       Kajian-kajian Lepas

 

Sheridan Titman dan Arthur Warga (1989) telah menjalankan kajian tentang penggunaan pulangan saham sebagai jangkaan untuk meramal kadar faedah dan inflasi. Data yang digunakan ialah Real Estate Investment Trust (REITs), di mana ia merupakan pasaran yang sensitif kepada perubahan kadar faedah dan inflasi. Real Estate Investment Trust (REITs) diniagakan di American Stock Exchange (AMEX), New York. Tempoh data yang digunakan dalam kajian ini ialah dari tahun 1976 hingga 1984. Hasil kajian mereka mendapati bahawa perubahan kadar faedah masa depan mempunyai hubungan positif dengan pulangan saham semasa. Kadar faedah iaitu kadar bil perbendaharaan dan inflasi digunakan sebagai pembolehubah bersandar  manakala Real Estate Investment Trust (REITs) sebagai pembolehubah bebas.

 

            Bulmash dan Trivoli (1991) telah mengkaji hubungan di antara pasaran saham dan aktiviti ekonomi dengan menggunakan beberapa pembolehubah ekonomi yang utama dalam kajian mereka. Model yang dibentuk dibahagikan kepada tiga fasa yang utama iaitu jangka pendek, jangka sederhana dan jangka panjang kerana faktor ekonomi mempunyai kesan ‘time-related’ dengan harga saham. Kadar faedah yang diukur menggunakan kadar bil serta bon perbendaharaan didapati signifikan dan mempunyai hubungan yang negatif dengan harga saham. Apabila kadar faedah meningkat, ia akan memberi peluang pelaburan alternatif kepada pelabur. Pelabur akan beralih daripada saham kepada bil atau bon perbendaharaan seterusnya menyebabkan harga saham jatuh. Indeks Harga Pengguna (CPI) pula digunakan untuk mengukur kesan kadar inflasi terhadap harga saham. Kadar inflasi tidak memberi kesan terhadap harga saham dalam jangka masa pendek. Walau bagaimanapun, dalam jangka masa panjang, langkah-langkah yang diambil oleh kerajaan untuk mengatasi peningkatan kadar inflasi mempunyai kesan yang negatif terhadap harga saham. Peningkatan kadar faedah dalam jangka masa panjang mempunyai kesan secara tidak langsung terhadap harga saham.

 

Tang, Mak dan Choi (1992) telah mengkaji tentang perkaitan antara indeks niaga hadapan Hang Seng (HSIF) dan indeks Hang Seng di pasaran saham Hong Kong. Data yang digunakan dalam kajian mereka ialah harga kontrak HSIF dan indeks Hang Seng dari 6 Mei 1986 hingga 27 Februari 1989. Data ini kemudiannya dibahagikan kepada dua bahagian iaitu sebelum kejatuhan pasaran saham dari 6 Mei 1986 hingga 16 Oktober 1986 dan selepas kejatuhan iaitu dari 1 November 1986 hingga 28 Februari 1989. Hasil kajian mendapati bahawa harga indeks niaga hadapan menyebabkan harga indeks semasa berubah dalam keadaan sebelum kejatuhan. Namun begitu, dalam keadaan selepas kejatuhan, terdapat penyebab dua hala (bidirectional causality) yang wujud di antara dua pembolehubah ini di mana kedua–duanya mempengaruhi antara satu sama lain. Walaupun terdapat hubungan dua hala, pengaruh indeks niaga hadapan terhadap indeks semasa lebih kuat berbanding pengaruh indeks semasa terhadap indeks niaga hadapan.

 

Kajian Neutral Network as a Forecasting Instrument for the Polish Stock Exchange yang dijalankan oleh Dorota (1994) menganalisis hubungan indeks Bursa Saham Poland dengan kadar pertukaran USD. Kajian ini menggunakan kaedah Kuasa Dua Terkecil Biasa (OLS) dengan data dari 30 September 1993 hingga  23 Disember 1993 bagi tujuan analisis. Hasil kajiannya menunjukkan terdapatnya hubungan yang rapat antara indeks Bursa Saham Poland dengan kadar pertukaran USD.

 

Karoyli dan Stulz (1995) dalam kajian mereka telah mengkaji  faktor-faktor yang mempengaruhi pulangan saham di antara pasaran saham di U.S. dan di Jepun. Kajian telah menggunakan data urusniaga dari tahun 1988 hingga 1992 yang diperolehi melalui Institute for the Study of Securities Markets (ISSM). Kaedah korelasi digunakan untuk melihat hubungan di antara pulangan bagi saham U.S. dan ADRS Jepun dengan  beberapa pembolehubah maklumat (information variables). Didapati bahawa korelasi di antara kedua-duanya berbeza mengikut pembolehubah. Manakala model regresi pula digunakan untuk menilai mengapa korelasinya berbeza dan sifat hubungan ini. Di antara pembolehubah yang digunakan ialah kadar pertukaran yen/dolar, bil perbendaharaan, portfolio wajaran CRSP, pulangan dan jumlah dagangan indeks NIKKEI untuk hari ini dan semalam, pulangan dan jumlah dagangan indeks S & P 500  untuk hari ini dan semalam manakala berita makroekonomi sebagai pembolehubah patung (dummy variable).  Hasil kajian mendapati bahawa berita-berita makroekonomi, perubahan terhadap pertukaran asing dan kadar faedah bil perbendaharaan tidak begitu mempengaruhi pulangan saham U.S. dan ADRS Jepun. Walau bagaimanapun, prestasi indeks Nikkei dan S & P 500 mempunyai kesan yang positif terhadap pulangan saham-saham ini. Apabila indeks nasional tinggi, pergerakan di antara saham-saham tersebut juga tinggi. Sebagai contoh, korelasi dan kovarians di antara pulangan saham ADRS dan saham U.S. adalah tinggi apabila indeks S & P 500 juga tinggi. Ini membuktikan bahawa pergerakan indeks-indeks pasaran saham mempengaruhi di antara satu sama lain.

 

Gregory dan Michael (1996) telah menjalankan satu kajian terhadap hubungan antara pasaran saham tunai dengan niagaan hadapan. Data yang digunakan untuk pasaran tunai ialah data harian Indeks S&P 500 manakala untuk pasaran hadapan ialah data harian niagaan hadapan  S&P 500 yang diniagakan di Chicago Mercantile Exchange (CME). Tempoh analisis ialah dari 4 Januari 1984 hingga 31 Disember 1993. Keputusan yang diperolehi ialah pasaran niagaan hadapan mempunyai hubungan yang dinamik dengan pasaran tunai dalam jangka masa panjang. Dalam jangka masa panjang, hubungan di antara indeks niaga hadapan dengan pasaran saham tunai adalah positif.

 

Chung S. dan Tai S. (1997) telah menjalankan kajian untuk menentukan sama ada pembolehubah makroekonomi mempunyai hubungan dengan pulangan pasaran saham di Korea. Kajian ini dijalankan dengan menggunakan data bulanan Korea Composite Stock Price Index (KOSPI) dan Small-size Stock Price Index (SMLS) dari tempoh Januari 1980 hingga Disember 1992. Pembolehubah ekonomi yang digunakan dalam kajian ini ialah imbangan dagangan, kadar pertukaran asing, indeks pengeluaran industri dan penawaran wang. Model yang digunakan dalam kajian ini ialah model vector error correction. Daripada kajian, didapati satu set pembolehubah ekonomi iaitu imbangan dagangan, kadar pertukaran asing, indeks pengeluaran industri dan penawaran wang  mempunyai hubungan positif dengan KOSPI dan SMLS dalam jangka masa panjang. Namun, apabila keempat-empat pembolehubah bebas ini  diuji secara individu, didapati ia tidak mempunyai sebarang hubungan dengan KOSPI dan SMLS.

 

 Apergis, Nicholas, Katrakilidis dan Costas (1997) dalam kajian mereka telah mengkaji secara ekonometrik hubungan antara indeks harga pasaran saham dengan tiga kadar pertukaran iaitu dolar U.S, deutsche mark, dan ECU. Analisis yang dijalankan merangkumi tempoh dari Januari 1992 hingga Oktober 1996 dengan menggunakan data harian daripada Athens Stock Exchange Price Index. Kajian menunjukkan bahawa perubahan yang tinggi dalam kadar faedah akan menyebabkan ketidakstabilan pada harga indeks domestik. Justeru itu, ketidakstabilan pada kedua-dua pasaran pertukaran deutsche mark dan ECU menunjukkan pengaruh yang sedikit ke atas harga saham. Sementara itu, pasaran pertukaran USD mempunyai hubungan yang positif dengan pasaran saham.

 

Arnold C.S Cheng (1998) dalam kajian yang bertajuk, “International Correlation Structure of Financial Market Movement- the Evidence from the UK and US”  telah mengkaji pergerakan pasaran saham US dan UK serta menganalisis hubungannya dengan faktor ekonomi US dan UK. Tempoh kajian ialah dari Januari 1965 hingga Disember 1988. Hasil kajian mendapati keadaan ekonomi UK mempunyai hubungan yang rapat dengan keadaan ekonomi US. Ini seterusnya menyokong hasil kajian yang mendapati pasaran saham UK dan pasaran saham US mempunyai hubungan positif yang signifikan.

 

Kajian yang dibuat oleh Dong-Hyun, et. al (1999) merupakan satu kajian yang menganalisis hubungan antara pulangan saham dengan kontrak hadapan. Dalam kajian ini, Random Walk Model digunakan untuk mencari harga masa depan dengan mendarabkan harga spot dengan kadar bunga yang dikompoun. Data yang digunakan pula adalah data kontrak hadapan daripada 15 negara. Kajian ini mendapati wujud hubungan yang positif antara pulangan indeks semasa dengan indeks kontrak hadapan.

 

Kajian Mark, Hazem dan Chen  (2000) yang bertajuk, “Forecasting Stock Indices: a Comparison of Classification and Level Estimation models” menganalisis hubungan antara faktor ekonomi dengan pergerakan indeks pasaran saham S&P 500, FTSE 100 dan Nikkei 225. Pembolehubah kadar faedah jangka pendek yang digunakan ialah bil perbendaharaan  3 bulan di US, UK dan Jepun. Manakala kadar faedah jangka panjang yang dikaji ialah bon kerajaan jangka panjang di US, UK dan Jepun. Hasil kajian mereka menunjukkan bahawa pembolehubah bebas, iaitu kadar faedah mempunyai hubungan yang negatif dengan pulangan saham. Ini disebabkan pelaburan dalam pasaran saham dan akaun aset kewangan, seperti bil perbendaharaan adalah saling berganti.

 

Michael, Economopoulos, dan O’neil. (1995) telah mengkaji hubungan antara indeks saham tunai dan pasaran hadapan dengan menggunakan pendekatan kointegrasi. Indeks saham tunai yang digunakan ialah Standard and Poor’s 500 (S&P 500) manakala pasaran hadapan pula ialah indeks niaga hadapan bagi tempoh 3 bulan dan 6 bulan. Data yang digunakan adalah data harga indeks saham S&P 500 dan kontrak indeks niaga hadapan S&P 500 bagi tempoh 3 bulan dan 6 bulan yang diperolehi daripada Chicago Mercantile Exchange. Tempoh kajian ialah dari Januari 1987 hingga Mac 1987 bagi urusniaga yang bermula selepas pukul 8.40 am (CST) dan berakhir pada pukul 3.00 pm (CST). Hasil kajian ini mendapati kedua-dua indeks semasa dan indeks niaga hadapan bagi tempoh 3 bulan dan 6 bulan yang diuji menggunakan pendekatan kointegrasi mempunyai hubungan yang cekap dalam pasaran.

 

 

 

2.7       Rumusan Terhadap Kajian-kajian Lepas

 

Berdasarkan kajian-kajian lepas yang dibincangkan, boleh dirumuskan bahawa pergerakan pasaran saham dipengaruhi oleh banyak faktor. Antaranya ialah faktor kadar faedah, kadar pertukaran asing, indeks utama asing, indeks niaga hadapan dan lain-lain. Walau bagaimanapun, keanjalan faktor-faktor tersebut terhadap pasaran saham adalah berbeza mengikut pasaran saham masing-masing.

 

 

 

 

 

 

 

 


BAB III

 

 

 

METODOLOGI KAJIAN

 

 

 

3.1              Pendahuluan

 

Bab ini dibahagikan kepada beberapa bahagian. Pertama, bahagian spesifikasi model akan menerangkan secara ringkas tentang model regresi berbilang yang dibentuk. Perbincangan dalam bahagian ini tertumpu kepada persamaan-persamaan asas yang membentuk model kajian, pembolehubah-pembolehubah bersandar dan bebas yang terlibat dan hubungan yang dijangka antara setiap pembolehubah bebas dengan Indeks Komposit BSKL. Kedua, bahagian data kajian akan menjelaskan jenis data yang digunakan serta sumbernya. Akhir sekali, huraian tentang kaedah analisis yang digunakan untuk tujuan penganggaran model.

 

 

 

3.2              Spesifikasi Model

 

Dalam kajian ini, model regresi digunakan bagi tujuan analisis. Terdapat dua jenis model regresi yang digunakan iaitu regresi mudah dan regresi berbilang. Analisis regresi mudah bertujuan untuk mengkaji kebergantungan satu pembolehubah bersandar terhadap satu pembolehubah bebas manakala regresi berbilang ialah untuk mengkaji kebergantungan satu pembolehubah bersandar terhadap dua atau lebih pembolehubah bebas.

 

            Pembolehubah bersandar adalah pembolehubah yang nilainya dipengaruhi oleh pembolehubah lain yang dikenali sebagai pembolehubah bebas. Dalam kajian ini, Indeks Komposit BSKL dijadikan pembolehubah bersandar manakala faktor-faktor yang mempengaruhinya seperti kadar faedah, kadar inflasi, kadar pertukaran asing, indeks utama asing dan indeks niaga hadapan dijadikan pembolehubah bebas. Fungsi penentuan Indeks Komposit BSKL adalah seperti berikut:

           

KLCI =  f (INT, EXCH, FI, FKLI, INF)

 

dengan,

            KLCI   = Indeks Komposit Bursa Saham Kuala Lumpur,

            INT      = Kadar faedah,

            EXCH  = Kadar pertukaran Ringgit Malaysia (RM)

    berbanding matawang asing,

            FI         = Indeks utama asing,  

            FKLI   = Indeks niaga hadapan Kuala Lumpur, dan

            INF      = Kadar Inflasi

 

            Model regresi yang digunakan dapat dibahagikan kepada lima model regresi mudah. Melalui model regresi mudah, hubungan di antara pembolehubah bersandar iaitu Indeks Komposit BSKL dapat diuji dengan setiap pembolehubah bebas secara berasingan. Model regresi mudah pertama menggunakan kadar faedah sebagai pembolehubah bebas yang boleh ditulis seperti berikut:

 

            KLCI = a0 + a1INT + ui

 

dengan INT ialah kadar faedah bagi kadar antara bank bermalam, a1 merupakan parameter bagi pembolehubah kadar faedah dan ui ialah pembolehubah rambang. Indeks pasaran saham dan kadar faedah dijangka mempunyai hubungan negatif berdasarkan kajian Bulmash dan Trivoli (1991) serta kajian Mark, Hazem dan Chen (2000). Ini kerana apabila kadar faedah meningkat, pelabur akan membuat pilihan sama ada melabur di pasaran saham atau dalam aset kewangan.

 

            Model regresi mudah yang kedua menggunakan kadar pertukaran RM berbanding matawang asing (USD, Yen dan Dolar Singapura) sebagai pembolehubah bebas. Model kedua adalah seperti berikut:

 

KLCI = b0 + b1EXCH + ui

 

dengan EXCH ialah kadar pertukaran RM berbanding matawang asing, b1 merupakan parameter bagi pembolehubah kadar tukaran asing dan ui ialah pembolehubah rambang. Dijangkakan hubungan antara indeks pasaran saham dan kadar pertukaran asing ialah positif  berdasarkan kajian Apergis, et. al  (1997). Ini kerana apabila nilai RM menurun, kadar pertukaran RM berbanding matawang asing lebih tinggi dan ini menyebabkan permintaan terhadap saham BSKL meningkat dan seterusnya ia akan mengakibatkan peningkatan Indeks Komposit BSKL.

 

            Model regresi mudah yang ketiga menggunakan indeks utama asing sebagai pembolehubah bebas. Persamaan regresi bagi model ini ialah seperti berikut:

 

KLCI = c0 + c1FI + ui

 

dengan FI ialah indeks utama asing, iaitu Dow Jones Industrial Average, indeks NIKKEI, indeks Hang Seng serta indeks Starits Times. c1 merupakan parameter bagi pembolehubah indeks utama asing dan ui ialah pembolehubah rambang. Berdasarkan kajian Arnold C.S. Cheng (1998), indeks pasaran saham dan indeks utama asing mempunyai hubungan positif kerana pasaran saham Amerika ialah pasaran saham yang terbesar dan mempengaruhi kebanyakan pasaran membangun.

 

            Model regresi mudah yang keempat menggunakan indeks niaga hadapan sebagai pembolehubah bebas. Model yang keempat adalah seperti berikut:

 

KLCI = d0 + d1FKLI + ui

 

dengan FKLI ialah Indeks Niaga Hadapan Kuala Lumpur, d1 merupakan parameter bagi pembolehubah indeks niaga hadapan dan ui ialah pembolehubah rambang. Indeks pasaran saham dan indeks niaga hadapan dijangka mempunyai hubungan yang positif berdasarkan kajian yang dilakukan oleh Gordon Y.N. Tang et. al (1992). Hasil mereka menunjukkan indeks tunai akan bergerak secara tertangguh (lag) mengikut pasaran indeks niaga hadapan. Tambahan pula, pasaran niaga hadapan merupakan alat untuk pelabur menjalankan aktiviti lindung nilai, di mana tujuannya adalah untuk mengurangkan kerugian di pasaran tunai. 

 

Model regresi mudah yang terakhir menggunakan kadar inflasi sebagai pembolehubah bebas. Model yang terakhir adalah seperti berikut:

 

KLCI = e0 + e1INF + ui

 

dengan, INF merupakan kadar inflasi, e1 merupakan parameter bagi pembolehubah kadar inflasi dan ui ialah pembolehubah rambang. Hubungan antara Indeks Komposit BSKL dengan kadar inflasi dijangka negatif berdasarkan kajian oleh Bulmash dan Trivoli (1991). Peningkatan kadar inflasi dalam jangkamasa panjang mempunyai kesan tidak langsung terhadap harga saham. Peningkatan kadar inflasi akan menyebabkan peningkatan kadar faedah melalui kesan Fisher dan kerajaan akan mengetatkan dasar kewangan untuk mengatasi peningkatan kadar inflasi. Tindakan kerajaan ini akan menyebabkan jangkaan untung korporat berkurangan dan seterusnya menurunkan harga sekuriti.

 

 

 

3.3              Sumber Data

 

Semua data yang digunakan dalam kajian ini merupakan data sekunder, iaitu data bulanan dari tahun 1996 hingga 2000 bagi semua pembolehubah yang terlibat. Jangka waktu ini dipilih kerana KLOFFE hanya ditubuhkan pada 15 Disember 1995.

 

Data yang digunakan tertumpu kepada lima faktor yang mempengaruhi indeks BSKL iaitu indeks utama asing, kadar tukaran asing, kadar faedah, kadar inflasi dan indeks pasaran niaga hadapan. Data bagi indeks utama asing iaitu Dow Jones Industrial, indeks NIKKEI, indeks Hang Seng serta indeks Straits Times diperolehi daripada Balai Maklumat BSKL dan internet. Data bagi kadar pertukaran  RM berbanding USD, yen dan dolar Singapura, kadar faedah antara bank bermalam serta kadar inflasi diperolehi daripada Buletin Perangkaaan Bulanan, Bank Negara Malaysia. Data bagi pasaran niaga hadapan pula akan diperolehi daripada KLOFFE.     

 

 

 

3.4              Kaedah Analisis

 

Kajian ini adalah satu kajian ekonometrik. Bagi tujuan tersebut, satu model regresi berbilang persamaan tunggal dibentuk. Persamaan tersebut adalah persamaan Indeks Komposit BSKL yang berfungsi kepada kadar faedah, kadar pertukaran, indeks bagi pasaran utama asing, kadar inflasi dan indeks bagi pasaran niaga hadapan. Selain daripada itu, model regresi mudah juga akan digunakan bagi mengkaji hubungan antara pembolehubah yang dikaji dengan Indeks Komposit BSKL secara berasingan.

 

Bagi menganggar parameter-parameter yang terlibat, kaedah Kuasa Dua Terkecil Biasa (OLS ) digunakan dengan bantuan perisian komputer SAS (Statistical Analysis System). Beberapa ujian statistik akan digunakan untuk menguji keelokan garis regresi dan juga kesignifikanan setiap parameter yang dianggar. Ujian-ujian tersebut ialah R2, iaitu pekali penentuan berbilang untuk melihat keelokan garis regresi yang dianggar dan nilai statistik student-t untuk menguji kesignifikanan parameter yang dianggar. Manakala statistik Durbin-Watson akan digunakan untuk menguji kehadiran korelasi bersiri dalam pembolehubah rambang. Penyelesaian bagi masalah autokorelasi sekiranya wujud, akan dilakukan dengan kaedah Yule Walker.

 

Home   Bab4,5,Rujukan